De woningcrisis vraagt om daadkracht, geen zachte compromissen. Er moet sneller en meer worden gebouwd, vooral voor starters en gezinnen die al jaren vastzitten. Tegelijk is een lagere OZB noodzakelijk: wonen mag geen melkkoe zijn voor de gemeente. Het huidige systeem van voorrang voor statushouders is bovendien onhoudbaar. Het is onrechtvaardig tegenover inwoners die soms tien jaar wachten op een sociale huurwoning. Gelijke regels voor iedereen herstellen vertrouwen en sociale samenhang. Door volop te bouwen, lasten te verlagen en voorrang af te schaffen, kiezen we voor eerlijkheid, betaalbaarheid en gezond verstand in het woonbeleid.