Mijn naam is Winnie Tao. Ik ben van Chinese afkomst en woon inmiddels 28 jaar in Nederland, waarvan 21 jaar in Noordwijkerhout/Noordwijk. Na mijn doctoraalstudie aan de Universiteit Leiden heb ik gewerkt bij het LUMC en in de farmaceutische sector. Daarna was ik actief als managementconsultant in verschillende economische disciplines, met een sterke focus op financiering en het opzetten en interpreteren van economische modellen. In de afgelopen vier jaar heb ik mij als commissielid voor Bestuur, Middelen en Economie ingezet voor onder andere een klantvriendelijk parkeerbeleid en passende betaalregelingen, een eerlijkere precariobelasting voor woonbooteigenaren, het inzichtelijk maken van niet-benutte kapitaallasten van de gemeente en het vastleggen van concrete ambities voor een onafhankelijke rekenkamer die de controlerende taak van de gemeenteraad beter kan ondersteunen.
Hoewel ik ben opgegroeid in een Chinese miljoenenstad, voelde Noordwijk(erhout) vanaf het begin als thuiskomen. Mensen zijn hier direct en authentiek. Die mentaliteit herken ik ook in NZLokaal, een lokale partij. Er zal niet zoveel fundamenteel verschil zitten in de politieke ideologie tussen ons en onze buren, maar wij delen wél dezelfde zorgen en verantwoordelijkheden, omdat wij hier samen wonen en leven.
Een van de grootste zorgen van inwoners is betaalbaar wonen. De ruimte is schaars, procedures zijn traag en grond is duur. Juist daarom moeten we kijken naar wat we nu wél kunnen doen. Een concreet voorbeeld is het voorstel om permanente bewoning van vakantiehuizen toe te staan. In onze gemeente staan honderden recreatiewoningen. Sommige worden slechts incidenteel gebruikt, andere zijn feitelijk al permanent bewoond, vaak zonder rechtszekerheid. Dat weten we al jaren, maar we blijven vasthouden aan regels die achter de werkelijkheid aanlopen. Waarom maken we deze woningen niet onderdeel van de oplossing? De landelijke politiek ziet hier inmiddels het nut van in; nu het gemeentebestuur nog.
Een andere zorg gaat over de stijgende kosten en de omgang met publiek geld. Te vaak wordt verspilling goedgepraat, maar elke euro belastinggeld is door inwoners verdiend en verdient dezelfde zorgvuldigheid als privévermogen. Besturen is niet geld uitgeven omdat het kan, maar verantwoorden waarom het moet. Door de complexiteit van gemeentelijke financiën raakt het overzicht vaak kwijt. Lokale lasten stijgen, terwijl overheadkosten oplopen en externe inhuur tegen hoge tarieven structureel wordt ingezet. Dat wordt dan verdedigd als tijdelijk of onvermijdelijk, maar structureel hoge overhead en inhuur zijn geen noodmaatregel. Ze zijn een teken van gemakzucht en slecht bestuur. Elke euro die daaraan wordt besteed, kan niet worden ingezet voor lagere lasten voor inwoners.
Als volksvertegenwoordiger is het mijn overtuiging dat je deze zorgen moet bewaken: scherp, zorgvuldig en met lef.
Zo’n volksvertegenwoordiger wil ik voor u zijn.